Skocz do zawartości
Marcus

Vasarjottun - Kasta Rzemieślników

Recommended Posts

Vasarjottun.png.657f6403344d85a262f81c0d94a362d4.png

Vasarjottun - Kasta Rzemieślników

(Ścieżka Angira)

 

Klan Młotu Angira, którego patronem jest legendarny przodek-kowal, gromadzi pod swoimi skrzydłami amatorów i mistrzów wielu rzemiosł. Zrzesza zarówno kowali i płatnerzy, jak i krawców, zielarzy, alchemików oraz cieśli. Klan ten nie jest jednak tym samym, czym klan wojowników. W rzeczywistości, jego luźna organizacja sprawia, że można przyrównać ich do miastowych gildii lub stowarzyszeń. To bardziej zrzeszenie, aniżeli faktyczny klan i wielu członków kasty wojowników jest jednocześnie Vasarem, czyli członkiem tej gildii rzemieślniczej. Grupa ta jest głównym filarem gospodarki wewnętrznej i zewnętrznej Undabaru. Zapewniają dobra zarówno mieszkańcom osady, jak i prowadzą handel z przyjaźnie nastawionymi sąsiadami, wspierając skarbiec twierdzy swoimi datkami, jako że w osadzie nie obowiązują podatki. Dobrowolnie przekazane przez vasarów fundusze wlewane są z powrotem do gospodarczej machiny Undabaru, opłacając jeszcze niewykwalifikowanych i niesprawdzonych pracowników, czy też sprowadzając do osady niezbędne mieszkańcom towary.

 

Hierarchia jako taka nie istnieje w tej organizacji, gdyż głównymi jej założeniami jest wzajemne wsparcie jej członków, wspólnie tworząc jeden, wielki i silny filar gospodarczy. Tutaj o wszelkich zasadach decyduje zgromadzenie, które zwołać może każdy z członków. Jednakże, dla zachowania porządku obrad czy rozwiązywaniu sporów, spośród członków grupy wyznaczano Starszego Vasara - pełniącego rolę najwyższego sędziego, prowadzącego spotkania oraz tego, który ma ostateczny głos w sprawach Vasarjottun. W obecnych czasach zdaje się jednak, że ta rola nie ma racji bytu. Być może to się zmieni, gdy ta gildia rzemieślnicza zostanie odbudowana.

 

Jeśli chodzi o historię, Młot Angira powstał w pierwszych miesiącach powstania osady w Undabarze. Rzemieślnicy tamtego okresu zorganizowali się, aby ustabilizować swoją sytuację w czasie ciężkich początków na wyspie. Dzięki temu nie tylko zapewnili twierdzy materiały i towary potrzebne do rozwoju, ale także sam ów rozwój znacznie prowadzili. To pod ich kierownictwem powstały pierwsze domy i mury. Dziełem dawnych Vasarów jest także ogromny posąg w centrum osady. Było to największe z ich dzieł, jako że wymagało nie tylko rąk rzeźbiarzy, ale także narzędzi, zaopatrzenia i materiałów dostarczanych przez najróżniejszych rzemieślników. Wiele jednak zmieniło się od tamtego czasu. Vasarjottun na przeciągu lat za bardzo uzależnili się od Miasta, prowadząc z nim ożywiony handel nie tylko towarem, ale też umiejętnościami i samymi rzemieślnikami. To właśnie to związanie z Wiltmarkiem doprowadziło Vasarów do rozpadu w czasach, gdy doszło do pogorszenia stosunków między frakcjami. Dopiero po wielu latach jeden z rzemieślników Undabaru, Płatnerz Henksel zwany Nieumarłym, ponownie powołał klan do życia, zostając Starszym Vasarem i prowadząc pierwsze zgromadzenia. Ostatecznie jednak wsparcie vasarów ponownie osłabło, a organizacja ponownie się rozpadła. W obecnych czasach dopiero podnosi się z ziemi, mając szansę odzyskać dawne kształty wraz z odbudową Undabarskiej gospodarki z pomocą nielicznych, pozostałych w osadzie aktywnie pracujących rzemieślników. Ich członkostwo w klanie nie jest oficjalne, a co za tym idzie, nie został spośród nich wybrany jeszcze starszy vasar i bardzo możliwe, że nieprędko do tego dojdzie.

 

Starszy Vasar:

-

 

Vasarowie:

-

 

Członkowie:

- Eivar, Jarl | Kowal, Łowca (Nieoficjalnie)

- Odin, Drengr | Płatnerz (Nieoficjalnie)

- Thorfinn, Drengr | Zielarz, Alchemik (Nieoficjalnie)

- Denis, Drengr | Cieśla (Nieoficjalnie)

 

Spoiler

Klan ścieżki Angira, znany przede wszystkim jako Młot Angira, jest otwartą i opcjonalną organizacją dla wszystkich Undabarskich rzemieślników. Niezależnie od członkostwa w kaście wojowników, każdy parający się jakimś rzemiosłem wojownik, nawet będący jeszcze amatorem, może zostać oficjalnie członkiem Vasarjottun, klanu będącego filarem Undabarskiej gospodarki, zaangażowanego w rozwój handlu wewnątrz i poza osadą, prowadząc wymianę handlową z miastem oraz zapewniając osadzie niezbędne jej mieszkańcom towary. W każdym razie każdy rzemieślnik w osadzie będzie uznawany za członka kasy rzemieślniczej, choć nieoficjalnie, bez tytułu vasara, a co za tym idzie, nie będzie miał obowiązku brać udziału w zgromadzeniach do czasu oficjalnego zadeklarowania się. Organizacja ta ma za zadanie zespolić i wzmocnić gospodarkę Undabaru, jednocześnie nawiązując współpracę z miastem celem wymiany towarów i angażowania tamtejszych rzemieślników do handlu z osadą, co ma zapewnić korzyści dla obu frakcji. W obecnej formie, Vasarjottun jako tako nie funkcjonuje, lecz Undabar stopniowo dąży do tego, by to się wkrótce zmieniło.

W oparciu o oryginalny tekst użytkownika Pasiorson

  • Like 3

Podziel się tym postem


Link to post
Share on other sites
Gość
Ten temat jest teraz zamknięty dla dalszych odpowiedzi.

×
×
  • Dodaj nową pozycję...